Het Passiespel van het Aquariustijdperk
|
|
Home | De Roep tot Ontwaken | Dienaren van het Goddelijk Plan |
Ongewone
Inzichten | Mystieke Leringen | |
|
Nieuwsbrief
DENIEUWEROEP
oktober ‘04 INHOUD Ons
persoonlijke zelf
Vraag &
antwoord
Heilige
Teksten Gnostisch verklaard Door
het herkennen van de aard van je geest zal er
in de grond van je wezen een besef ontstaan dat je kijk op de wereld volledig
zal veranderen. Het zal een natuurlijk, spontaan verlangen in je doen groeien
om je in te zetten voor alle wezens, tezamen met een direct weten hoe je dit
het beste kunt doen. DORSTEN NAAR WIJSHEID
Een jongeman ging op een dag naar een wijze en vroeg, “meester, wat moet ik doen om wijs te worden?” De wijze verwaardigde zich niet te antwoorden. De jongeman herhaalde zijn vraag nog enkele keren, maar zonder resultaat keerde hij huiswaarts. De volgende dag kwam hij nogmaals met dezelfde vraag, en opnieuw kreeg hij geen antwoord. De derde dag kwam hij weer terug, nog steeds dezelfde vraag herhalend, “meester, wat moet ik doen om wijs te worden?” Uiteindelijk draaide de wijze zich om en ging naar een nabij gelegen rivier. Hij gebood de jongeman hem te volgen, terwijl hij het water in ging. Toen hij diep genoeg was nam de wijze de jongen bij de schouders, en hield hem onder water, hoezeer deze ook tegenspartelde om zich te bevrijden. Na een tijdje liet hij hem los. Toen de jongeman terug op adem was vroeg de wijze: “Mijn zoon, wat verlangde je het meest toen je onder water was?” De jongen antwoordde zonder aarzeling, “lucht, lucht! Ik wilde lucht!” “Wou je niet liever rijkdom, plezier, macht of liefde, mijn zoon? Was het niet een van deze dingen waar je aan dacht?” vroeg de wijze. “Nee, meester! Ik wilde lucht en dacht enkel aan lucht”, antwoordde hij spontaan. “Zo”, zei de wijze, “om wijs te worden moet je naar wijsheid verlangen met dezelfde intensiteit als je daarnet naar lucht snakte. Je moet ervoor vechten, met uitsluiting van elk ander levensdoel. Het moet je enige aspiratie zijn, zowel overdag als ’s nachts. Als je met die vurigheid wijsheid zoekt, mijn zoon, zal je zeker wijs worden.” Dit is de eerste en belangrijkste vereiste waaraan de aspirant voor esoterische kennis moet voldoen: hij moet een onwankelbaar verlangen hebben, een brandende dorst naar kennis, een ijver die door niets te verslaan is. Maar het achterliggende motief van het zoeken naar esoterische kennis moet zijn, een brandend verlangen om de mensheid te dienen, zichzelf volledig ontziend om voor anderen te werken. Esoterische kennis die niet door dit motief gedreven wordt, is gevaarlijk. ~~~~~~ Zoeken naar Waarheid
~~~~~~ Ons persoonlijke zelf
Het identificeren van ons persoonlijke zelf met problemen uit “de roep tot ontwaken” Wanneer wij ons blijven identificeren en worstelen met de problemen van ons persoonlijke zelf, dan is er geen uitweg uit onze eenzaamheid en lijden omdat wij in de verkeerde richting kijken! Wanneer wij dit hoogst belangrijke aspect dreigen te vergeten (wat helaas bij veel mensen het geval is, omdat zij nu eenmaal in de grove en verwarrende dichtheden van de planeet Aarde leven), dan hoeven wij ons slechts het bestaan en voorbeeld van de zon voor de geest te halen, die voortdurend de fundamentele goddelijke wet demonstreert. Zo boven, zo beneden. De zon is als het kruinchakra van het lichaam van ons zonnestelsel, en dit zonnestelsel zelf is een grootse godheid “waarin wij leven en bewegen en mogen zijn”, zo luidt een oud gezegde. De zonnegodheid is een macrokosmisch voorbeeld van de menselijke microkosmos, met zijn mentale, emotionele en fysieke uitdrukkingsvoertuigen. Zoals het atoom de microkosmische weerspiegeling van het menselijk wezen vormt, zo is de zon op zijn beurt slechts de microkosmische expressie van iets dat vele malen groter is. En zo gaat het tot in de Oneindigheid verder. Vanwege het proces van de kosmische evolutie is ieder atoom voorbestemd om minstens tot een zon uit te groeien terwijl het Ene Universele Wezen - God - zich eeuwig uitbreidt. Keren we terug naar ons lokale zonnestelsel, dan zijn op zowel de zon als de ziel van de mens dezelfde basiswetten toepasbaar. Kijkend naar onze fysieke zon worden we met ontzag vervuld over zijn natuurlijk vermogen om kracht te putten uit een klaarblijkelijk grenzeloze bron en vervolgens licht, warmte en leven schenkende energieën uit te stralen over alle schepsels en levensvormen binnen zijn bereik, zijn lichaam. Hetzelfde geldt ook voor de menselijke microkosmos. Door de menselijke ziel stromen alle essentiële energieën die alle lichamelijke processen voeden en in stand houden - subtiele en fysieke - en voorzien iedere cel en ieder atoom waaruit de mens bestaat van levenskracht en intelligentie. Op deze manier informeert en activeert de ziel - of persoonlijke god - het eigen bewustzijn van de mens. Wel, de zon schijnt! Hij doet geen pogingen om te schijnen. Hij voert geen rituelen uit, hij bidt niet, hij beoefent geen enkele vorm van spirituele techniek om iets te verkrijgen of om er zelf beter van te worden. Hij worstelt bepaald niet met ontelbare persoonlijke problemen, verlangens en angsten zoals de mensheid. Dit niets doen is het geheim van zijn succes. Daartegenover staat de mens in zijn persoonlijke strijd om vrijheid met al zijn antagonistische inspanningen om geluk te vinden voor zijn afgescheiden ‘ik’, binnen zijn zelf opgelegde afscheiding van de ware innerlijke levensgeest. En in zijn onwetende en naar buiten gerichte egoïstische levenshouding weerstreeft hij juist één van de belangrijkste wetten, en dit komt hem duur te staan. Egoïsme veroorzaakt bewustzijnsvernauwing. Wanneer hierdoor het licht van zijn hoogsteigen ziel wordt belemmerd dit bewustzijn uit te stralen en uit te breiden, dan wordt zijn bevrijding uit eenzaamheid, lijden, ziekte en misère, zijn eeuwig durende lot, ernstig gehinderd. De wet van oorzaak en gevolg is onherroepelijk. Mensen worden ongelukkig, ziek en sterven omdat zij zich richten op het ‘zelf’ - één microscopisch deeltje in een ware kosmische oceaan van soortgelijke deeltjes - waardoor ze als persoon het zicht verliezen op het grote geheel waarvan zij onlosmakelijk deel uitmaken. De mens houdt zich doorgaans zo druk bezig met het overtreden van alle mogelijke natuurlijke wetten, dat hij vergeet te kijken, te zien en dientengevolge niet leert van zijn grote kosmische evenbeeld en leraar: de zon. Datgene waar men zijn aandacht op richt, groeit. En in zijn doorgaans benauwende bewustzijn schept hij zijn eigen ‘eeuwige verdoemenis’ door zich steeds verder te verwijderen van de rest van de Schepping: zijn eigen Ware Zelf. Zolang men er dus voor kiest om zich rond te wentelen in het aloude moeras van zelfgenoegzaamheid en angst afkomstig van het ego, dan wordt zijn afscheiding van God, de zondeval en Lucifers ballingschap (de mensheid) uit het Paradijs voor eeuwig voortgezet. Verdriet, tweespalt en ziekte zijn onnatuurlijke fenomenen. Zij maken geen deel uit van het Goddelijk Plan. Het zijn hersenspinsels van de menselijke natuur, zoals het overgrote deel van het allesoverheersende kwaad dat zich nu zo duidelijk manifesteert op Aarde. Het valt niet moeilijk te bedenken wat er zou kunnen gebeuren indien de zon het voorbeeld van de mensen zou navolgen! Sterker nog: als iedere zon in de gehele Kosmos dat zou doen, dan zouden alle sterren van het hele firmament vervagen, en tenslotte uitdoven; het universum zou niet meer bestaan en God zou de laatste adem uitblazen! Nu, Moeder Aarde is zo’n lot akelig dicht genaderd. Zij is met haar hele mensheid getuige van de bestaande disharmonie die wij hier in onze voortdurende vergeetachtigheid van de universele wet hebben geschapen. En toch schijnt de zon nog steeds, en hij zal blijven schijnen zo lang zijn onzelfzuchtige focus gehandhaafd blijft en zolang overgave aan de grote Wet van Liefde in stand blijft. Wanneer wij ons vermoeid voelen of gebrek aan inspiratie hebben, sta dan even stil bij het volmaakte voorbeeld dat de zon ons biedt. Op die manier kunnen wij een aanzet geven de neerwaartse spiraal in de duisternis om te doen keren door voorbij ons eigen kleine ‘zelf’ te kijken naar het werkelijke Leven, door anderen te helpen, door aan de wereld te schenken en voor het grote geheel te leven. Precies zoals de zon. Dan zullen wij net als de zon voor eeuwig schijnen. ~~~~~~ Vraag
& Antwoord
De Ware Zoeker
V. Ik voel me vaak in verlegenheid gebracht als ik iets fout doe. Soms zelfs voel ik me beschaamd en beschuldigd en tenslotte rot. A.Om de vereisten voor het Pad van Bevrijding te begrijpen, moet je abstract en onpersoonlijk denken; ongeveer zoals je de Waarheid wenst te weten. Ik bied je altijd de naakte waarheid aan zoals hij mij gegeven is om met jou te delen. Jouw reactie op die waarheid is je eigen zaak, net zoals je karma. Als je in staat zou zijn om de hele spirituele weg af te leggen, dan moet je jezelf voorbereiden om al je waanideeën opzij te zetten, zodat je vrij van illusies bent, en je moet dit ook echt willen. Dat is de houding van de ware zoeker van Heiligheid, en alleen zo’n compromisloze houding naar de waarheid zal succes hebben. Het is niet gemakkelijk voor de gemiddelde ego zich hieraan bloot te stellen, en dit is het waarom oprechtheid, bescheidenheid en een compromisloze dorst naar de Waarheid – en de Waarheid alleen, die vrijmaakt - de drijfveer moet zijn, niets anders is goed genoeg voor God en niets anders zal een persoon kwalificeren voor de Uiteindelijke Bevrijding. ~~~~~~ Heilige Teksten Gnostisch verklaard
Wees niet bezorgd
“Maak je geen zorgen om je leven, om wat je eet of drinkt, noch om je
lichaam, of je kleding. Is het leven niet veel meer waard dan voedsel en het
lichaam niet veel meer dan kleding? Wie van jullie kan met angst ook maar een
centimeter aan zijn lengte veranderen? Weest daarom niet bezorgd, en zeg niet:
"Wat zullen we eten?" of "Wat hebben we te drinken?" of
"Wat moeten we dragen?" Het zijn de heidenen die al om deze dingen
bekommeren. Jullie Hemelse Vader weet heel goed dat jullie dit allemaal nodig
hebben. Maar zoek eerst Zijn Koninkrijk en Zijn Rechtschapenheid, en dan
zullen al deze dingen ook de uwe zijn. Weest daarom niet bezorgd om de dag van
morgen, want de dag van morgen zal wel bezorgd zijn om zichzelf. Iedere dag
heeft genoeg aan zijn eigen leed." - Mattheüs 6: 25,27, 31 - 33. Als
we deze woorden van de Bergrede lezen zal het duidelijk zijn dat ze niet voor
iedereen bedoeld zijn, maar voor een selecte groep mensen, een groep
aspiranten op een goddelijke Mysterieschool. De
dualistische mens is een kuddedier, geboren en getogen op deze weerbarstige
Aardbol. Daarom kent hij de strijd om het bestaan maar al te goed. Hij weet
wat het betekent om "zijn brood te eten met het zweet op zijn
gezicht" en omdat deze veroordeling in zijn bloedbewustzijn verzegeld is
als een overerfelijke angst probeert hij zoveel mogelijk brood te krijgen met
zo min mogelijk zweet. Dit
is de oorzaak van alle sociale ambities, oorlog, economische anarchie, angst
en de spirituele apathie van de massa. Deze aangeboren angst ligt ten
grondslag aan alle scholing en dualistische wetenschap. Alles draait om
overleven, voedsel en kleding. Dit is de driehoek van ons bestaan. Wie durft
dat nog te ontkennen? De mens is als een dier: hij snaait voedsel weg bij zijn
soortgenoten uit drang tot zelfbehoud. Dit is een natuurlijk instinct uit het
verre verleden. We zijn 'dames en heren' zo lang er niets is dat aan dit
natuurlijke instinct appelleert, en we zijn religieus, menselijk en
buitengewoon beschaafd zolang ons leven, voedsel of kleding niet in gevaar
komt. "Maak
je geen zorgen om je leven, om wat je zult eten, of wat je zult dragen."
Dit zijn zeker geen woorden voor de mens die in de spanningen en chaos van
deze tijd leeft. Spotten ze niet met de realiteit? Misschien weet je van de
hongerwinter in de Tweede Wereldoorlog, toen er allerlei ellende was. Was het
toen niet onze plicht om onze kinderen te beschermen en te jagen op onze
eerste levensbehoeften? Ondanks het zweet op ons gezicht hadden we helemaal
geen brood. Het was er gewoon niet. We konden maar tot op zekere hoogte
instemmen met "maak je geen zorgen om de dag van morgen". Inderdaad,
het vreselijke leed van iedere dag en de noden die onze aandacht opeisten
lieten ons geen tijd om over de dag van morgen na te denken. Geen wonder dat
velen de Bergrede maar onpraktisch religieus optimisme vonden dat meer paste
bij rustiger tijden van vrede en voorspoed, en meer geschikt was voor de
theoloog om een lid van de kerk te kalmeren die boos was omdat hij uitgebuit
werd door zijn baas. Als
we een diepere betekenis in de Bergrede kunnen vinden, dan zullen we ontdekken
dat het van toepassing is op een zeer specifieke groep aspiranten, en dat hij
zeker niet bedoeld is voor de mens uit de massa. Toch kunnen we de mens aan
wie de Bergrede gericht is niet beoordelen, en we weten ook niet voor wie het
zin heeft om erover na te denken. Het is een feit dat veel mensen
teleurgesteld zullen worden als zij er blind op vertrouwen voordat ze
onvoorwaardelijk toegewijd zijn aan onzelfzuchtige dienstbaarheid. Velen van
hen die er ooit blind op vertrouwden schakelden weer vlug over op de strijd om
het bestaan, en we moeten zeggen dat deze nuchtere mensen daar vaak groot
gelijk in hadden. Dit
deel van de Bergrede leent zich niet voor experimenten. Laten we ons daarom
niet verliezen in een vernederende en misplaatste verheerlijking, want het
gaat over geheiligde zaken. Het oppervlakkige Christendom heeft in onze tijd
al zoveel rake klappen uitgedeeld aan de Christus dat we dat niet nog erger
willen maken dan het al is. Het
is daarom ook niet verstandig om blind op deze woorden uit de Bergrede te
vertrouwen. We moeten ze niet gewoon maar geloven zolang we de Wet nog niet
kennen. We kunnen hier niet mee experimenteren. We kunnen er alleen naar toe
groeien. Daarom is deze discussie over dit onderwerp alleen van betekenis voor
hen die zich in dit proces van spiritueel ontvouwen bevinden en behoefte
hebben aan duidelijkheid. ~~~~~~ GEBED
”Zie, de zon. Zij openbaart ons Gods almacht, die door zon, maan en
sterren tot ons spreekt... Door bergen, heuvelen en dalen; door bloemen, planten en bomen. God zingt voor ons door vogel en klavecimbel en door de menselijke stem;
Hij spreekt tot ons door wind en regen en het rollen van de donder;
waarom zouden wij niet aan zijn voeten knielen en hem aanbidden? God spreekt tot elk hart afzonderlijk; en de harten moeten afzonderlijk
tot Hem spreken, en dat is bidden. Schreeuwen tot God is geen bidden, staande, zittende of knielende Hem
alles vertellen over de zonden van de mensen is bidden. Het is geen bidden, wanneer wij de Eén-Heilige vertellen hoe groot Hij
is, hoe goed en liefdevol en sterk. God is geen mens die door lof van mensen omgekocht moet worden. Gebed is de vurige wens dat elke weg in het leven licht moge zijn; dat
elke daad met goedheid mag worden bekroond, dat alles wat leeft door onze
bemiddeling moge gedijen. Een goede daad, een helpend woord is gebed; een vurig en doeltreffend
gebed. De fontein van het gebed is in het hart; door gedachten, niet door
woorden wordt het hart tot God omhoog gedragen, waar het wordt gezegend.” Salomé ~~~~~~ Informatie voor meer informatie over de geboorte van de Nieuwe wereld, het Pad van
Transfiguratie en aanverwante onderwerpen kun je onze website bezoeken op
www.denieuweroep.nl
Abonnementen Alle uitgaven van deze nieuwsbrief worden per email verstuurd in
HTML-formaat. Je kunt je hiervoor aanmelden bij: redactie@denieuweroep.nl
Wij streven ernaar deze nieuwsbrief op termijn ook ingedrukte vorm te
kunnen verspreiden. Donaties Om advertenties en toekomstig drukwerk mogelijk temaken zijn wij volledig
afhankelijk van donaties. Doneren kan via onze website. Contact Voor meer informatie over onze groep en deelname aan het forum:
denieuweroep@denieuweroep.nl
Voor vragen naar aanleiding van deze nieuwsbrief: redactie@denieuweroep.nl
|
Pagina voor het laatst bewerkt op: 15/04/2005