| Home | De Roep tot Ontwaken | Dienaren van het Goddelijk Plan | Ongewone Inzichten | Mystieke Leringen |
| Teksten en Artikelen | Bestellen | E-mail | Donaties | Links |

Het Doel van ons Bestaan

De mensheid is de eenentwintigste eeuw binnengestapt en heeft een drukke en luidruchtige wereld met zich meegenomen. Honderden interesses fragmenteren ons bestaan en een overmaat aan advertenties en koopwaar trachten ons te verleiden. Vooruitgang en welvaart lijken alles te kunnen bieden om ons leven van A tot Z te kunnen invullen. Velen van ons genieten van de welvaart en

kunnen zich redelijk wat veroorloven; anderen daarentegen kunnen met veel moeite hun kostje bijeenscharrelen en leven in armoe en in miserabele omstandigheden. Maar allemaal zijn we voortdurend bezig om ons lot te verbeteren. Waarom voelen we ons niet gelukkig en tevreden? Missen we misschien nog iets?

We beginnen ons meer en meer te realiseren dat we tijd en vooral sereniteit missen. Begrippen als tijd, sereniteit en tevredenheid lijken vrijwel volledig verdwenen te zijn in deze rusteloze wereld van macht en geld. We kunnen ze alleen dan terugvinden door ons terug te trekken uit het geluid en de drukte in de wereld en zelfs dan alleen voor een vluchtig moment. Alleen dan kunnen we

eens beginnen na te denken en te peinzen over de reden van ons bestaan. Vooruitgang en welvaart kunnen de leegte die we diep in ons voelen niet verhullen; op zijn best kunnen ze die leegte tijdelijk maskeren. Telkens opnieuw duikt dit gevoel op en we zijn niet in staat er iets mee te doen. Op een gegeven moment gaan we experimenteren. We gaan ons verbeelden dat we gelukkig zouden zijn, als we maar bij machte waren een deel van het mysterie van het leven te kunnen ontrafelen. En zolang het resultaat uitblijft, gaan we door met experimenteren. Het is het uiteindelijke besef dat we klaarblijkelijk niet in staat zijn om onze innerlijk leegte te vullen, dat ons voortdrijft om ons ware doel te vinden. Het is de levende ziel die, als hij wordt gevoed door de Gnosis, ruimte kan gaan

scheppen voor de ontwikkeling van het Spirituele Wezen in ons. Alleen de ziel die zich los heeft kunnen maken van het Aards kabaal en het geweld, kent ons ware Doel en leidt ons op weg naar de ware bedoeling van het leven.

~~~~

Voor ons, menselijke wezens, is het leven op Aarde slechts een fase in onze ontwikkeling. De mensheid vervolgt zijn weg door de kosmos en het heeft het dieptepunt in zijn materialisatie, in zijn fysieke bestaan nu bereikt. Dit is het keerpunt. Op het moment dat onze ziel weet hoe hij zich los kan maken van de materie, kan hij overstappen in de ark van de Evolutie. En dan staan we onder

aan de ladder die ons door alle regionen van de Schepping heen reikt naar onze oorsprong, de Geest.

Wij hebben slechts één spiritueel aspect uit ons oorspronkelijke, goddelijke leven geërfd. Het is een vonkje van dat Vuur waarin zowel onze oorsprong als onze toekomst ligt. Als we de weg zouden kiezen die dit vonkje Licht ons wijst, zal hij ons kunnen terugvoeren naar het Koninkrijk van de Geest. Normaal gesproken is een lange ervaringsweg nodig om de toegang te vinden naar dit Pad, maar veel belangrijker nog is de bereidheid om over de trots van onze eigen kennis te stappen en ons te wenden naar het Licht. Dit is de stap die ons leven een zin geeft. Dit is het doel van ons bestaan.

~~~~

Wat weerhoudt ons ervan om de weg in te slaan naar de Geest, naar de Gnosis? Het kan zijn dat wij de impuls van de Gnosis nauwelijks voelen. Het is ook heel goed mogelijk dat we de stimulans wel voelen, maar daar onbewust verkeerd op reageren. Het is echter ook denkbaar dat wij ons heel bewust zijn van deze innerlijke roep, doch deze willens en wetens en eigenwijs negeren. Speciaal in die landen waar materiële welvaart heerst, ondervindt een zoeker meer problemen om dat innerlijke baken vast te houden. Er zijn zoveel interesses die hem vasthouden aan zijn dagelijkse routine

dat hij nauwelijks de Gnostische impuls waarneemt, laat staan deze herkent en hem dan volgt. Het

ontbreekt hem hierdoor aan richting bij zijn zoektocht. Zijn blinde jacht naar geluk en een beter leven wordt een karikatuur van de zoektocht van zijn ziel die zich zijn oorsprong herinnert.

Jacob Boehme zei eens: “De wereld met zijn bezigheden is een sluier voor de spirituele wereld, net zoals de ziel wordt afgedekt door het lichaam.”

Het doel van het bestaan is om deze sluiers te herkennen en ze van ons af te schudden. Dit houdt in dat wij de wereld gaan herkennen voor wat hij is: een vergankelijk bestaansoord voor de mens op zijn weg naar de Geest. Vanuit dat gezichtspunt is onze wereld een luchtspiegeling, een illusie, een schaduw van het oorspronkelijke levensgebied. De zintuiglijke wereld is als een sluier die de werkelijkheid bedekt en ons weerhoudt om de Eeuwigheid te zien. De ziel kent de Eeuwigheid. Eeuwigheid is zijn ware natuur. Maar hij kan zijn vermogen pas ontplooien op het moment dat het ‘ik’ zich realiseert dat het nooit de Eeuwigheid kan binnenkomen. Dat ‘ik’ is namelijk ontstaan uit dat deel van de natuur dat zich van God heeft afgekeerd. Daarom spreekt de Geest, de Gnosis, tot de ziel, op dusdanige manier dat hij kan ontwaken, de materie van zich kan afschudden, de sluiers kan wegtrekken en in staat is het Licht te ontvangen als zijn ware bron van leven.

~~~~

Een menselijk wezen is een reflectie van de gehele Schepping – een microkosmos, een minidimensionale kosmos. In ons eigen wezen herbergen we hemel en hel, het Eeuwige en het tijdelijke, Vrijheid en gevangenschap. Alles dat ooit geschapen is, ligt op kleine schaal binnenin ons en zoekt naar uitdrukkingsmogelijkheden. Door ons verlangen en hunkering worden overeenkomstige krachten aangetrokken. Als we onze aandacht verleggen naar tijdelijke waarden, zullen we deze aantrekken. Als we ons wenden tot de Geest, de Gnosis, zullen we deel uitmaken van de Geest, wiens macht, wijsheid en liefde aan ons zal worden geschonken. En naarmate wij onszelf meer en meer daarvoor openstellen zullen deze steeds sterker en effectiever worden. Op deze manier maakt onze ziel zich geleidelijk los van de materialistische wereld. De gaven van de ziel ontwikkelen zich zodanig dat de ziel zich kan bevrijden van de eisen die het lichaam stelt, totdat het uiteindelijk kan uitgroeien tot een perfect instrument van de Geest. De ziel lijkt op een kanaal die niet alleen de emanaties van de Geest ontvangt, maar deze vervolgens weer uit laat stromen in ons hele wezen.

Hierdoor is hij in staat ons essentiële wezen fundamenteel te veranderen en kan hij ons leiden naar het proces van transfiguratie.

Tripping Over Joy

What is the difference

Between your experience of

Existence

And that of a saint?

The saint knows

That the spiritual path

Is a sublime chess game

with God

And that the Beloved

Has just made such a

Fantasic Move

That the saint is now

continually

Tripping over Joy

And bursting out in

Laughter

And saying, “I Surrender!”

Whereas, my dear,

I am afraid you still think

You have a thousand

serious moves.

Hafiz

wat is Waarheid...

Goddelijke Waarheid brengt goddelijke Liefde voort. Het licht van de Waarheid wordt opgeroepen door absolute eerlijkheid, door nederigheid en door onverzettelijk te blijven zoeken naar Eenwording met die Waarheid. Slechts door liefde voor de Waarheid kan goddelijke Liefde worden ervaren.

Goddelijke Liefde is onvoorwaardelijk. Dit betekent dat het altijd Liefde blijft. Liefde zal nooit stoppen en kan nooit iets anders worden dan Liefde. Echter, een dergelijke Liefde ervaart men alleen door te leven in Waarheid. Liefde kan niet bestaan in een onheilige, onzuivere tempel die gevuld is met onwaarheden, en die overstelpt wordt met luidruchtige, zelfzuchtige en onverlichte ideeën. Te midden van dit lawaai en alle andere afleidingen, kan niemand de fluisteringen van Liefde horen of er aandacht aan schenken. De zoete, tedere en koesterende Liefde kan zich slechts vestigen in een

menselijke tempel waarin het zwaard van de Waarheid alle schaduwen heeft doorboord en weggevaagd, een tempel die bevrijd is van een trotse geest en een angstig hart. Het licht van de Waarheid verjaagt het chaotische denken van ons verstand en het bevrijdt de geest van egoïstische ideeën, van scheidende overtuigingen en van intellectuele opinies die hoogstens verstoringen van de Waarheid kunnen zijn. De Waarheid brengt de tong van het luidruchtige ego tot zwijgen zodat de nodige ruimte wordt gemaakt voor de zachte en tedere cadans van de goddelijke Liefde, die dan weer in het hart te horen is. De Waarheid reinigt het hart en de geest. Zij herstelt zo de ware Visie en

maakt het mogelijk dat iemand opnieuw de straling van Liefde ervaren kan. Het ontdoet het kleine zelf van alle onwaarheden, en het schept een innerlijk heiligdom waarin Liefde wonen kan. Het hart en de geest moeten zich eerst verenigen, en leren de Waarheid eenvoudigweg lief te hebben, puur om wat ze is. En ze moeten leren haar in haar eigen licht te zien en haar zo te waarderen, zonder te proberen iets toe te voegen of af te doen aan het al perfecte Wezen van Waarheid. Als dat gebeurt, dan zal Liefde zich in al haar volheid en kleurenpracht kunnen tonen.

Jezus zei: “De mens houdt niet van het Licht, want het onthult hun verdorvenheid; de mens houdt van de duisternis.”

Het Licht van de Waarheid onthult inderdaad de tirannie van de duisternis. Het drijft het uit zijn schuilplaats. De Waarheid legt alle onwaarheden bloot die talloze generaties lang op Aarde overgedragen zijn om de lichtgelovige mensheid te bedriegen. De Waarheid onthult alles, en in tijden van crisis zal haar zwaard door Goddelijke Wil in het hart van de wereld worden gedreven. Daarbij zullen alle angst, onwaarheid, duistere zaken en dichte, ongeïntegreerde energieën worden weggebrand om de weg naar Liefde vrij te maken. Er zijn veel mensen over de hele wereld die nu

menen dat onvoorwaardelijke Liefde het respecteren van alles en iedereen betekent, en ze denken dat zij liefdevol zijn wanneer zij liefde schenken aan de persoonlijkheid met al zijn bezigheden. Maar hoewel God Liefde is, handelt God toch “zonder aanziens des persoons”. De Waarheid bevestigt de

persoonlijkheid niet. De Waarheid weet dat het afgescheiden zelf een illusie is, en dat het dus puur

zelfbedrog is om maar enig belang te hechten aan het kleine zelf. Waarheid en Liefde zien slechts dat wat Waar is. Daarom kan Liefde geen liefde opbrengen voor de slechts denkbeeldige persoonlijkheid. Liefde kan alleen liefhebben wat Waar is, omdat alleen dát Echt is en werkelijk bestaat. Als iemands gevoelens gekleurd zijn door een geconditioneerde, een persoonlijke of een zelfzuchtige liefde - het soort liefde dat eigenwijs en reagerend is, dan laat hij een valse of imitatieliefde zien. Een pseudo-liefde, omdat het niet in Waarheid vibreert. Dit soort liefde is kortstondig. Het duurt slechts totdat het licht van de Waarheid de onwaarheid die het in stand houdt uitdaagt en blootlegt. De kunstmatige verlokking van deze liefde kan, als het zich bedreigd voelt, snel omslaan in het

lelijke gezicht van jaloezie, bezitterigheid en achterdocht, of zelfs in haat.

In deze tijd waarin het intellect sterk wordt gecultiveerd, houden veel mensen zich druk bezig met hun individuele versies van de waarheid. Maar dit is de grootste illusie die er bestaat, want er bestaat alleen maar de Grote Waarheid, en die er is altijd al geweest. Dit is Gods Waarheid, of goddelijke Waarheid. Waarheid is geen kennis en evenmin scherpzinnigheid, maar het licht van de Waarheid verleent wel Wijsheid aan de mens wiens bestaan en levenswijze daarop afgestemd is. De Waarheid hecht geen waarde aan overtuigingen en opinies. Het houdt geen rekening met deze mening of

dat idee, want het zijn allemaal slechts projecties van een onverlichte geest. Waarheid herkent alleen zijn eigen Natuur, dat wat Echt en Werkelijk is. Hoopvolle acties, mooie woorden over “liefde en licht” en gebaren tot “vrede op Aarde” zullen geen van allen ooit ook maar enigszins de weg banen naar ware Liefde en eeuwige Vrede. Zulke ideeën kunnen mensen hoogstens wat inspireren om de Werkelijkheid te onderzoeken. Alleen de onversneden Waarheid zelf zal de wereld en de mensheid kunnen helen en deze planeet terugbrengen naar een staat van Eden, zoals in het begin, voor de geboorte van deze illusie. Maar Gods Waarheid komt nu naar Aarde terug, omdat het door de mens zelf gecreëerde kwaad de hele planeet verstikt. De grote dag waarop de schoonmaak aan het eind van deze grote cyclus gebeuren gaat is nu dichtbij. De komende grote transformatie van deze wereld biedt

een unieke gelegenheid voor de mens. Juist nu is er een dringende noodzaak om al onze dualistische ideeën over liefde en licht en vrede op Aarde opzij te zetten, inclusief alle verwachtingen over wat dit allemaal met zich mee zal brengen. We zullen het pad moeten betreden waarop het kleine zelf in een eerlijke, nederige overgave kan worden geleegd. Alleen door een oprechte levenshouding die de

bereidheid toont de realiteit onder ogen te zien, en door overgave van de vrije wil aan de goddelijke Wil, kan goddelijke Liefde zich opnieuw door het menselijke ras uiten.

De Roep om te ontwaken

MET FRAGMENTEN UIT HET BOEK:

DIENAREN VAN HET GODDELIJK PLAN

Geen andere adem dan de Heilige Adem kan jouw levensvonk doen aanwakkeren tot een levend vuur en die laten schijnen.De Heilige Adem kan de ethers van het vuur alleen sneller doen vibreren in harten die puur en vol liefde zijn.Luister daarom goed, maak jouw hart rein; laat de HeiligeAdem binnen en dan zullen jullie lichamen vol van licht gaan stralen en als een stad die boven op een heuvel staat zal jouw

licht tot heel ver weg zichtbaar worden en op die manier het pad voor anderen kunnen verlichten." - Jezus

Wanneer je er voor kiest alle handelingen die het ego bevredigen en in stand houden (door het werken aan en voor je zelf ) te staken, en zo besluit te stoppen met het dienen van de dualistische wereld, dan betekent dat vanzelf dat je het goddelijke dienen gaat. Wanneer het ego volledig

zwijgt en aldus plaats maakt voor de Heilige Adem wordt er automatisch in overeenstemming met het Goddelijk Plan gehandeld.

Er zijn nu vele Dienaren geïncarneerd op Aarde, met als enige doel het begeleiden van mens en Aarde in hun weg naar de Nieuwe Aarde, het Nieuwe Bewustzijn. Alle nog niet ontwaakte Dienaren worden nu opgeroepen om zich te gaan herinneren, om hun plaats in te nemen en om hun aangeboren vermogens te gaan gebruiken om anderen te helpen. Op die manier kunnen zij bewuste vertegenwoordigers van de Nieuwe Geest worden en zo actief gaan deelnemen aan verruiming van het bewustzijn rond de hele planeet.

Op de schouders van alle Dienaren die nu ontwaken, rust de verantwoordelijkheid om met de juiste handelingen en inspanningen andere mensen belangrijke en hedendaagse informatie aan te reiken. Daarnaast echter is ook toegewijde assistentie van de mensheid zelf absoluut vereist als we willen dat de naderende planetaire calamiteiten kunnen worden afgezwakt. Dienaren zullen alles moeten

doen wat in hun vermogen ligt om zo’n assistentie op te wekken en te stimuleren. Het is onze beschikbare tijd waar de grote Spirituele Hiërarchieën een beroep op doen; het zijn onze praktische

acties en vaardigheden, nodig om iedereen die zover is, te helpen; het zijn onze vrijgevigheid en liefde die zo dringend nodig zijn, niet alleen als een balsem voor de wonden van de mensheid maar ook en nog veel belangrijker, voor de verspreiding van broodnodige hedendaagse spirituele kennis en echte hulpvaardige begeleiding. Het is onze dienstbaarheid waar om gevraagd wordt tijdens de huidige al maar verslechterende wereldcondities. Daarmee kunnen we contact leggen met al diegenen die het gevoel krijgen zich te willen verenigen om ook bij te dragen aan datgene, wat zal en moet worden bereikt. Het is onze onzelfzuchtige meditatie, inspiratie, onze innerlijke en naar buiten gerichte toewijding en aanroeping, die het kanaal samenstelt waardoor de Nieuwe Geest de wereld kan binnenstromen. Hevige pijn en lijden kunnen in de onmiddellijke toekomst worden vermeden als iedereen de naar een climax toegroeiende wereldsituatie goed gaat begrijpen. Maar behalve begrijpen, het ook op een intelligente manier toepassen van dit inzicht in het dagelijks leven.

In het algemeen is het op Aarde zo gesteld dat alleen wanneer we, door ervaring wijs geworden, inzien dat er geen geluk is te vinden in deze wereld van begeertes en zelfbevrediging, we ons hartgrondig tot de Goddelijke Geest wenden voor serieuze hulp. Wanneer we Hem ervan

overtuigen dat wij, zoals we hier staan, ons naar ons volle vermogen willen richten op de doelstellingen van het Goddelijk Plan, zal er assistentie worden verstrekt door de onzichtbare werelden. Een oprechte en onzelfzuchtige aanroeping waarborgt de binnenkomst van

spirituele krachten. En we zullen merken dat deze Goddelijke assistentie zal worden verleend op de meest onwaarschijnlijke plaatsen en momenten op het Pad.

De stormen van onbegrip, die vandaag de dag nog zo hardnekkig de zeeën van het Aardse bewustzijn geselen en teisteren, vereist een vaste hand aan het roer en een trefzeker stuurmanschap van Dienaren zodat zij hun schepen op koers kunnen houden. De toegewijde harten van ieder bemanningslid, hun heldere bedoelingen en eenheid van geest bepalen het succes van deze grote reis. Ieder lid vormt een waardevolle bijdrage aan het gezelschap. Met de ogen gericht op de opkomende Zon van de Nieuwe Dag en met de harten samengebald tot één, verzekeren Dienaren zich van de overwinning en de langverbeide Uiteindelijke Bevrijding.

Dualiteit

In de Gnostische filosofie wordt ons gevallen universum, de bestaansorde van dualiteit genoemd. Het dualistische universum is een orde, onderworpen aan de wetten van tegenstellingen (b.v. de tegenpolen goed en slecht, mooi en lelijk, enz), waarin de mens met zijn vrije wil zodoende de

gelegenheid krijgt om te kunnen kiezen, zodat alles eeuwig blijft slingeren tussen deze twee polen van de ene naar de andere tegenstelling en waar daarom alles ook eeuwig in opkomst en in verval zal blijven: geboorte en dood. Dit in tegenstelling tot het Goddelijke Universum dat geen dualisme kent, onwankelbaar is en beheerst wordt door Perfectie. Het Goddelijk Veld waar al het Leven eeuwig is

en wordt bestierd door afwijkende Goddelijke wetten. Hier volgen enkele uitspraken die duidelijk verwijzen naar deze twee werelden, de dualistische of Luciferische realiteit, en de Goddelijke Realiteit.

"Het ‘goede’ is het kleinere deel van het kwaad.” - HermesTrismegistus.

“Als de Aarde al datgene was waar de dichters van droomden, als al die rampen niet meer bestonden, als alle pijn voorbij was, als iedere vreugde verdiept kon worden, als alle schoonheid zich alleen maar kon vervolmaken, zelfs als alles hier was verheven tot het toppunt van perfectie, zou de ziel zich nog steeds vervelen en – wanneer het bevrijd zou zijn van alle lagere verlangens - zou het zich daarvan afwenden. Deze dualistische Aarde is voor de ziel een gevangenis geworden. Hoe mooi dit ook mag zijn versierd, de ziel verlangt naar de vrije en ongelimiteerde sferen buiten de hem omringende muren. En die zogenaamde hemelse wereld van de reflectiesfeer blijkt net zo min aantrekkelijk als de fysieke wereld, zodat ook daar de ziel er genoeg van krijgt. Die hemelse vreugden daar hebben hun aantrekking geheel en al verloren. Iemands mentale en emotionele genoegens schenken niet meer de

minste bevrediging. Want ook die komen en gaan, net zo vergankelijk als de waarnemingen van de zintuigen zelf; zij zijn beperkt, voorbijgaand en onbevredigend. De ziel heeft genoeg van al die veranderingen en het schreeuwt vanuit een diepe levensmoeheid luid om Bevrijding.” – Boeddha

Dus, wanneer we vast blijven houden aan onze dualistische idealen, ons geloof in een beter bestaan voor de miljarden verschillende individuen op deze aarde, door onze ideeën van goed en kwaad, van een 'hoger' moraal en van zelfontplooiing te verspreiden, dan blijven we investeren in een droom die geen werkelijkheid kan worden. Dualistisch goed houdt dualistisch kwaad in stand, en andersom. Zij houden elkaar in evenwicht. Hoe kun je werkelijk liefhebben (zowel je naaste als je vijand), wanneer

je gebonden bent aan de dualistische wereld? Het ware Liefhebben is niet persoonsgebonden. Het heeft niets te maken met voorkeuren voor de één of andere persoon. Zolang wij voorkeuren hebben, en ons doen en laten hiermee afstemmen, zal onenigheid en dus afgescheidenheid blijven bestaan. Laten wij onze zinloze pogingen staken en op zoek gaan naar en investeren in onze goddelijke kern, de goddelijke Realiteit.

Duivel:

Ik groet U, O Licht, Die tot in mijn domein doordringt.

Ik groet U, Gij, die de wegen bewandelt,

die ik bestrijd met bittere haat.

Ik weet,dat aan U de overwinning is, O God,

en toch kom ik in opstand tegen U!

Dat is mijn lot,tot ik verga.

Tot het allerlaatste uur,

zal ik weerstand bieden tegen U.

Boodschappers van God:

Je hebt geen fundamenten in de Waarheid,

en daarom, in deze tijd van het einde van de hel,

en het herstel van Eden op Aarde,

wordt je lot bezegeld,

Je zult ophouden te bestaan,

En van al je werken zal niets resteren.

Heilige Woorden over Liefde

Uit ‘The Divine Romance’ door Paramahansa Yogananda

Paramahansa Yogananda werd omschreven door zijn geliefde leerling Rajarsi Janakananda als een Premavatar ofwel “een incarnatie van Liefde”. In het volgende stuk proza, geschreven in 1936 spreekt Paramahansa over zijn eigen zoektocht naar goddelijke Liefde, gevolgd door zijn verzoening, zijn eenwording, met God als Liefde.

“I am in love with Love alone”

Ik zocht liefde in vele levens. Bittere tranen van afscheiding en berouw heb ik vergoten om eindelijk te weten wat Liefde is. Ik offerde alles op, alle gehechtheden en illusies om tenslotte tot de ontdekking te komen dat ik alleen maar de Liefde van God, God’s Liefde, liefheb. Toen dronk ik Liefde door alle ware harten.

Ik zag dat Hij het Enige Alomvattende Kosmische Wezen is die Liefde geeft, die Lief heeft; die Ene trillende Geur die hangt en naar boven komt in alle bonte soorten bloemen van liefde in de tuin van het leven. Vele zielen vragen zich droevig en hulpeloos af, waarom liefde van het ene naar het andere hart vlucht. Ontwaakte zielen realiseren zich dat het hart niet grillig is in zijn liefde voor andere harten, maar slechts de Ene GodLiefde liefheeft die in alle harten huist.

De Heer fluistert eeuwig en altijd zacht naar jou: Ik ben Liefde, maar om het geschenk van Liefde en het schenken daarvan te kunnen ervaren, verdeelde Ik Mij in drieën: Liefde zelf, degene die liefheeft en de geliefde. Mijn (Goddelijke) Liefde is prachtig, puur, eeuwig en altijd heerlijk en Ik proef er op vele manieren van, door vele vormen.

Als vader drink Ik eerbiedige liefde uit de diepe bron van het hart van mijn kind. Als moeder drink Ik de nectar van onvoorwaardelijke liefde uit de zielenbeker van de kleine baby. Als kind drink Ik en voel Ik de beschermende liefde van vaders rechtvaardige rede. Als zuigeling drink Ik zonder enige

bijbedoeling uit de heilige graal van moederlijke aandacht. Als meester drink Ik genegenheid uit de veldfles van de bedachtzame attenties van de bediende. Als bediende nip ik eerbiedig van de

liefde uit de bokaal van meesters waardering. Als goeroe geniet Ik van de pure liefde uit de kelk van de leerling die zich in devotie geheel overgeeft. Als vriend drink Ik uit de als vanzelf klaterende

fonteinen van spontane liefde. Als een goddelijke vriend drink Ik met grote teugen het kristalheldere water van kosmische Liefde die ontspringt uit het reservoir van alle harten die God aanbidden.

Slechts de Liefde heb Ik lief, maar Ik sta mijzelf toe om te worden misleid wanneer Ik als vader of moeder slechts aan het kind denk en voor hem voel; wanneer Ik als geliefde mijn liefde slechts laat uitgaan naar mijn beminde; wanneer ik als bediende alleen leef voor de meester. Maar omdat Ik slechts de Liefde liefheb, breek Ik uiteindelijk door deze misleiding van Mijn ontelbare gezichten van het menselijke ‘zelf ’ heen. Om die reden breng Ik de vader over naar het astrale land wanneer

hij vergeet dat het Mijn Liefde is en niet die van hem, die het kind beschermt. Om die reden haal Ik de baby van de borst van de moeder, opdat zij leert dat het Mijn Liefde is die zij in hem aanbad. Ik ontfutsel de beminde weg van hem die zich verbeeldde dat zij het was die hij liefhad, anders dan Mijn Liefde die in haar antwoordde. Op die manier speelt Mijn Liefde verstoppertje in alle

mensenharten, zodat iedereen de kans krijgt om Mijn Liefde zelf te leren ontdekken en vereren en niet de tijdelijke menselijke ontvangers van Mijn Liefde. Zodat iedereen in staat is om Mijn Liefde te ontdekken en vereren die danst van het ene naar het andere hart.

Mensen bedelen bij elkaar vanwege het “Hou van mij alleen” en dus maak ik hun lippen koud en verzegel ze voor altijd zodat zij die onwaarheid niet meer kunnen uitspreken. Omdat zij allemaal Mijn kinderen zijn, wil Ik dat zij de opperste waarheid spreken: “Hou van de Ene Liefde in ieder van ons.” Aan een ander te zeggen, “ik hou van jou” is vals tot het moment dat jij de waarheid beseft: “God als de Liefde in mij houdt van Zijn Liefde in jou.”

De maan lacht om al die miljoenen goedbedoelende beminden die onbewust en onwetend aan hun

geliefden de leugen vertelden: “ik hou eeuwig en altijd van jou.” Hun schedels zijn verstrooid over de

winderige zandvlakte van de Eeuwigheid. Ze kunnen hun adem niet meer gebruiken om te zeggen “ik hou van jou.” Ze kunnen hun belofte om eeuwig en altijd van elkaar te houden niet meer herinneren noch inlossen.

Zonder één woord te spreken heb Ik jullie altijd liefgehad. Alleen Ik kan zeggen, “Ik heb je lief.” want Ik hield al van je van voor je was geboren; mijn Liefde geeft jou leven en bezielt je zelfs op dit ogenblik; en alleen Ik kan jou liefhebben nadat de poorten van de dood jou hebben opgesloten waar niemand, zelfs niet degene die jouw grootste liefde was, jou ooit kan bereiken.

Ik ben de Liefde die menselijke poppen laat dansen aan koorden van emoties en instincten, om het drama van liefde uit te spelen op het schouwtoneel van het leven. Mijn Liefde is prachtig waar je eeuwig van kunt genieten wanneer je alleen daarvan houdt; maar de levenslijn van jouw vrede en vreugde wordt afgesneden wanneer je in plaats daarvan verstrikt raakt in menselijke emoties en gehechtheden. Besef, Mijn kinderen, het is Mijn Liefde waarnaar je hunkert!

Diegenen die Mij liefhebben in de vorm van één enkel persoon of die Mij onvolmaakt liefhebben in één persoon, weten niet wat Liefde is. Alleen zij die Mij wijs, onberispelijk, compleet, in totale overgave liefhebben weten wat Liefde is; slechts diegenen die Mij volmaakt en in gelijke mate in alles liefhebben en die Mij volmaakt en in gelijke zin als alles liefhebben, weten wat Liefde is.

Uit het Aquarius evangelie van Jezus de Christus

2. Eens op een dag, toen Jezus en Lamaas samen op het plein van Jagannath wandelden, zeide Lamaas: Mijn joodse meester. Wat is waarheid?

3. En Jezus zeide: Waarheid is het enige dat niet verandert.

4. Er zijn in de ganse wereld twee dingen; de ene is waarheid; de andere is waan; en waarheid is dat wat IS, en waan is dat wat SCHIJNT te zijn.

5. Nu is waarheid IETS, en heeft geen oorzaak, en toch is zij de oorzaak van alles.

6. Waan is niets, en toch is zij de manifestatie van iets.

7. Alles wat ooit gemaakt is, zal ongedaan gemaakt worden; dat wat een begin heeft, moet eindigen.

8. Alle dingen die door menselijke ogen gezien kunnen worden zijn manifestaties van iets, doch zijn niets, en moeten dus vergaan.

9. Alle dingen die wij zien zijn slechts weerkaatsingen, die op een moment verschijnen omdat de ethers zo en zo vibreren, en wanneer de omstandigheden veranderen, verdwijnen ze.

10. De heilige adem is waarheid; is dat wat IS, dat wat was, en eeuwig zal zijn; deze kan niet veranderen noch voorbijgaan.